Yoshi and the Mysterious Book – recenzja: mniej wyzwania, więcej odkrywania na Nintendo Switch 2

Siedem lat to długo, jeśli chodzi o nowe przygody dla postaci Nintendo. Ostatnia solowa gra z Yoshi’m ukazała się w 2019 roku jako Crafted World. Mimo że tamten tytuł zebrał pozytywne opinie, był krytykowany za niski poziom trudności i bezpieczną rozgrywkę. Nowa produkcja na Switch 2 rozbudziła więc spore oczekiwania.

Yoshi and the Mysterious Book nie jest jednak kontynuacją, na którą czekali najwierniejsi fani, ani duchowym następcą Yoshi’s Island. To nie jest też wymagająca platformówka z wielką tajemnicą w tle. Zamiast tego mamy tytuł skierowany głównie do najmłodszych graczy Nintendo, który zamienia klasyczną rozgrywkę platformową na przygodę pełną odkrywania i ciekawości. Cały zamysł gry opiera się na eksploracji od początku do końca.

I właśnie to jest głównym tematem recenzji: czy szukasz w grach odkrywania, czy raczej wyzwania?

Czym jest ta gra?

Yoshi and the Mysterious Book to dziewiąta główna odsłona serii Yoshi. Za produkcję odpowiada studio Good-Feel, twórcy Woolly World i Crafted World, a wydawcą jest Nintendo. Gra ukazała się wyłącznie na Nintendo Switch 2, 21 maja 2026 roku, z okazji 40-lecia Super Mario Bros.

Fabuła wygląda następująco: gadająca encyklopedia Mr. E (skrót od Mister Encyclopedia, nazwa z przymrużeniem oka) trafia na Wyspę Yoshi po spotkaniu z Bowserem Jr. i Kamekiem. W jej stronach ukryte są tajemnicze stworzenia, ale Mr. E nie pamięta, czym one są. Prosi więc Yoshiego, by je odkrył. Od tego momentu rozgrywka przypomina raczej interaktywne badania terenowe niż klasyczną platformówkę.

Każdy rozdział książki Mr. E to osobne środowisko. Yoshi wchodzi na stronę, spotyka stworzenie i próbuje dowiedzieć się o nim wszystkiego: jak smakuje, co się dzieje po skoku na nie, czy można je przenieść, jak reaguje na inne stworzenia. Wszystkie interakcje są rejestrowane. Gdy zbierzesz wystarczająco dużo informacji, możesz nadać stworzeniu imię – wybierając propozycję Mr. E lub własną nazwę.

Jak wygląda rozgrywka?

Yoshi ma do dyspozycji swoje klasyczne ruchy: długi język, rzucanie jajkami, Flutter Jump i Ground Pound. Tym razem jednak służą one głównie jako narzędzia do badania świata. Nowością jest Tail Flick, pozwalający Yoshiemu dotykać stworzeń na różne sposoby bez ich pożerania. Nie ma paska zdrowia ani systemu żyć. Jeśli wpadniesz w przepaść, natychmiast wracasz do gry.

W każdej planszy czekają główne i opcjonalne odkrycia. Odnalezienie podstawowych informacji pozwala nazwać stworzenie i ukończyć poziom. Gra zapamiętuje jednak, co pominąłeś i podpowiada, jak wrócić do tych elementów. Dla mniej doświadczonych graczy pojawia się mały cień-stworzenie, które wskazuje drogę. W miarę postępów, stworzenia z wcześniejszych poziomów pojawiają się w nowych miejscach, wywołując nowe reakcje i zachęcając do ponownego odkrywania już znanych plansz.

Gra opiera się bardziej na ciekawości niż na zręczności. Segmenty platformowe służą głównie do łączenia punktów eksploracji – nie są celem samym w sobie. Stevivor trafnie podsumował: „W świecie Yoshi czujesz się jak w Animal Planet, odkrywając wszystko niczym David Attenborough”. Wyzwanie polega tu bardziej na spostrzegawczości niż na umiejętnościach.

Grafika i oprawa

Najwięcej pochwał gra zbiera za stronę wizualną. Rysunkowa estetyka książki i pół-pikselowy Yoshi to ukłon w stronę SNES-owych korzeni serii. Światy na stronach Mr. E przypominają animację poklatkową i są często podkreślane w recenzjach. Każde środowisko (plaża, kraina owadów, las, góry) ma własną paletę barw i tekstury. Projekty stworzeń są wyjątkowo pomysłowe.

Oprawa dźwiękowa świetnie dopełnia całość. Żarty Mr. E są wyważone, muzyka łagodna i różnorodna. Efekty dźwiękowe stworzeń – każde pisnięcie, podskok czy okrzyk – są dopracowane jak grafika.

Oceny i opinie

W serwisie Metacritic gra uzyskała średnią około 80 punktów (na podstawie ponad 47 recenzji), co plasuje ją w kategorii „dobra, ale nie wybitna”. Dla porównania: Yoshi’s Crafted World otrzymał 74, a Yoshi’s Woolly World – 81 punktów. Mysterious Book jest więc na poziomie najlepszych gier serii z ostatnich lat, ale nie sięga legendy Yoshi’s Island (94).

Rozrzut ocen jest dość szeroki. Większość redakcji przyznała 8/10 lub więcej, ale fani klasycznych wyzwań platformowych oceniali niżej. Każdy patrzy więc na tę grę z innej perspektywy.

Za co chwalą grę?

Pętla odkrywania to prawdziwa innowacja. W wielu recenzjach pojawia się słowo „niepowtarzalna”. Projekt poziomów nastawiony na ciekawość i eksperymentowanie to duża zmiana i większość recenzentów uznała to za zaletę. CGMagazine podkreślił, że „w każdym poziomie jest mnóstwo rzeczy do odkrycia”, co zmienia podejście gracza do eksploracji.

Kreatywne stworzenia. Bumerangowe kosiarze, żaby dmuchające bańki, liściaste żaby grające melodię, stworzenia produkujące przedmioty, jaja otwierające nowe ścieżki – różnorodność poziomów i interakcji to ogromny plus.

Ekosystem między poziomami dodaje głębi. Stworzenia z wcześniejszych plansz wracają później z nowymi reakcjami, co motywuje do powrotów i odkrywania wszystkiego. TheSixthAxis nazwał to „świetnym sposobem na rozwój gry i ciągłe zachęcanie ciekawych graczy do powrotu”.

Wyjątkowa oprawa graficzna. Artystyczny styl gry jest chwalony niemal w każdej recenzji. Estetyka książki i pół-pikselowy Yoshi wzbogacają tradycję serii. Nintendo Insider zauważył, że gra wprowadza nową jakość do estetyki marki.

Postać Mr. E jest świetnie napisana. Sama książka, jej żarty, monokl i styl narracji są często podkreślane jako atuty. Nintendo Insider zaznaczył, że to właśnie dzięki Mr. E gra zyskuje świeżość.

Co budzi wątpliwości?

Poziom trudności jest bardzo niski. Brak zdrowia, brak żyć, nie można przegrać poziomu. Niektórzy recenzenci uznali to za zaletę dla młodszych graczy, inni mieli problem z zaangażowaniem. Nintendo Life uznał, że „stała nieśmiertelność to przesada” i to był główny powód niskiej oceny. Jeden z graczy porównał brak systemu obrażeń do Kirby’s Epic Yarn i uznał, że gra przez to traci wyzwanie.

Powtarzalność rozgrywki. „Znajdź stworzenie, zbadaj środowisko, eksperymentuj, nazwij, idź dalej” – ten schemat powtarza się w każdej planszy. Autor GamesRadar po 10 godzinach wciąż dobrze się bawił, ale Nintendo Life narzekał na monotonię. To, jak szybko gra stanie się nużąca, zależy od tego, ile radości sprawia ci eksperymentowanie ze stworzeniami.

Niektóre poziomy wydają się puste. TheSixthAxis zauważył, że nie zawsze wszystko jest oczywiste, a niektóre obszary mimo intensywnej eksploracji mogą wydawać się puste. To temat, który pojawiał się już przed premierą gry.

Brak trybu współpracy. W Yoshi’s Woolly World i Crafted World można było grać w co-opie, co było świetne dla rodzin. W Mysterious Book tej opcji nie ma, co wielu graczy uznało za minus.

To nie jest Yoshi’s Island. Niektórzy gracze nigdy nie będą usatysfakcjonowani – jeśli oczekujesz bezpośredniej kontynuacji SNES-owego klasyka z 1995 roku, nie znajdziesz tu tego, czego szukasz. To inny typ gry dla innego odbiorcy.

Dla kogo ta gra?

Yoshi and the Mysterious Book jest przeznaczony dla dzieci oraz dorosłych, którzy zamiast testowania zręczności w grach szukają ciekawości i cierpliwości. IGN nazwał ten tytuł „łatwym wejściem do świata Nintendo dla nowego pokolenia fanów Yoshi”. GamesRadar określił go jako „uroczą platformówkę opartą na odkrywaniu i eksperymentach”. Nintendo Insider po prostu uznał ją za „świetną”.

Jeśli szukasz wyzwania, tęsknisz za formułą Yoshi’s Island lub czekasz na bardziej wymagającą odsłonę serii na Switch 2, ta gra nie jest dla ciebie.

Cena cyfrowa to 59.99 dolarów / 49.99 funtów (lub 69.99 dolarów / 58.99 funtów za wersję fizyczną). Około 10 godzin zabawy i powtarzalna pętla eksploracji mogą nie wystarczyć tym, którzy nie mają małych dzieci. Jeśli jednak chcesz podarować tę grę sześciolatkowi, brak kar za błędy jest tu zaletą, nie wadą.

Stevivor podsumowuje: „Dzielona na małe porcje, gra zachęca do odkrywania tak długo, jak długo masz na to ochotę”. To właśnie doświadczenie, które oferuje – i tylko od ciebie zależy, czy tego szukasz.